ก็ไม่รู้ว่าทำไม มันไม่ยอมชินซักที
ชีวิตที่ไม่มีเธอ อยู่คนเดียวก็แอบคิดถึง
ว่างหน่อยนึงก็ต้อง..นั่งเหม่อ เผลอก็ร้องไห้อยู่เรื่อยมา
*รู้แก่ใจว่าคงไม่มีสิทธิ์ขอให้เป็นดั่งเก่า
เหลือสิทธิ์เพียงกะซิบเบาๆให้รับรู้ว่า
ไม่เคยไม่เหงา ไม่เคยจะไม่เฝ้ารอ
ซักครั้งที่หน้าจอจะโชว์เบอร์เธอที่คุ้นตา
โทรมาได้ไหมไม่คุยอะไรแค่ทักทายก็ได้นะ
น้ำใจที่เธอให้มา อย่างน้อยซับน้ำตาให้กับแฟนเก่า
อยากโทรหาก็เกรงใจ มองอย่างไรก็ไม่ควร
ไม่รู้จะกวนเรื่องใด หากบอกเธอว่าเหนื่อยและเหงา
รู้ว่าเธอคงต้องพูดใส่ เลิกกันแล้วก็อย่าค้างคา(*)..
ชีวิตที่ไม่มีเธอ อยู่คนเดียวก็แอบคิดถึง
ว่างหน่อยนึงก็ต้อง..นั่งเหม่อ เผลอก็ร้องไห้อยู่เรื่อยมา
*รู้แก่ใจว่าคงไม่มีสิทธิ์ขอให้เป็นดั่งเก่า
เหลือสิทธิ์เพียงกะซิบเบาๆให้รับรู้ว่า
ไม่เคยไม่เหงา ไม่เคยจะไม่เฝ้ารอ
ซักครั้งที่หน้าจอจะโชว์เบอร์เธอที่คุ้นตา
โทรมาได้ไหมไม่คุยอะไรแค่ทักทายก็ได้นะ
น้ำใจที่เธอให้มา อย่างน้อยซับน้ำตาให้กับแฟนเก่า
อยากโทรหาก็เกรงใจ มองอย่างไรก็ไม่ควร
ไม่รู้จะกวนเรื่องใด หากบอกเธอว่าเหนื่อยและเหงา
รู้ว่าเธอคงต้องพูดใส่ เลิกกันแล้วก็อย่าค้างคา(*)..
..รู้แก่ใจว่าคงไม่มีสิทธิ์ขอให้เป็นดั่งเก่า
เหลือสิทธิ์เพียงกะซิบเบาๆให้รับรู้ว่า
ไม่เคยไม่เหงา ไม่เคยจะไม่เฝ้ารอ
แค่สายเดียวก็พอ อยากฟังเสียงคนที่คุ้นตา
โทรมาได้ไหมไม่คุยอะไรแค่ทักทายก็ได้นะ
น้ำใจที่เธอให้มา อย่างน้อยซับน้ำตาให้กับแฟนเก่า
..แค่อยากให้โทรเข้ามา เพื่อฉันจะพูดว่า “ฉันยังรักเธอ”..
แค่สายเดียวก็พอ อยากฟังเสียงคนที่คุ้นตา
โทรมาได้ไหมไม่คุยอะไรแค่ทักทายก็ได้นะ
น้ำใจที่เธอให้มา อย่างน้อยซับน้ำตาให้กับแฟนเก่า
..แค่อยากให้โทรเข้ามา เพื่อฉันจะพูดว่า “ฉันยังรักเธอ”..
เข้ากับชีวิตมากเลยค่ะพี่ปาน
